Šta je karate-do?
Karate je borilacka vještina porijeklom sa (Okinave) Japana (koja se danas takoder može trenirati i kao sport). U bukvalnom prijevodu sa japanskog jezika na bosanski znaci KARA - prazna (gola), TE - ruka (šaka), DO - put, to jest kako se odbraniti od napadaca golim rukama ( (???:????? - "put prazne ruke"). Nastanak karatea veže se za drijevne borilacke vještine sa dalekog istoka, a obnoviteljom savremenog karatea se smatra japanski profesor Gicin Funakoši.
Treniranje karatea
Karate je poznat kao borilacka vještina koja koristi sve dijelove tijela u borbi. Kod osnovne tehnike uce se pojedinacni udarci, blokovi, stavovi itd. Kate su poseban skup tacno odredjenih pokreta (udaraca, stavova i blokova). Borba (Kumite) moze biti slobodna ili dogovorena (dogovori se koji ce se izvesti udarac, i kojim blokom ce se blokira taj udarac). U vježbanju se primjenjuje makiwara, Hoju undo oprema kao naprimjer chishi, nigiri game itd.
Osnove (kihon)
Kihon (osnova) je jedan od važnijih dijelova u treniranju karatea. U sklopu Kihon se treniraju osnovni stavovi, udarci, blokovi i kihon Kata.
Forme (kate)
Kata sadrži serije tehnika koje poticu od tri glavna izvora sa Okinave tj Shuri-Te, Tomari-Te i Naha-Te. Kate akumuliraju znanje tehnika Karatea. Za svaku katu ima Bunkai ili tehnike koje se sadrže u njima. Mnogo imena Kata su promjenjena pri dolasku iz Japana. Tako da npr. Pinan I - V kate se zovu u Japanu Heian I - V.
Sparing (kumite)
Kumite (borba) je jedan dio karate treninga i sadrži udarce nogom i rukom, a takoder i bacanja. U karateu imamo razne oblike borbi i to jiyu kumite (slobodna borba),ippon-kumite (dogovorena borba), sport kumite (takmicenja prema pravilima WKO svijetske karate organizacije).
Atituda (kokoro)
Pojam Kokoro (?) nalazi se u mnogim borilackim vještinama iz Japana. Kokoro znaci na japanskom srce, duh, osjecaj ili osnova svega. U treniranju karatea nisu samo važne tehnike nego i nacin ophodenja prema drugim ljudima. Poštovanje drugih je veoma važno jer Karate nije samo borilacka vještina poznavanja tehnika tijela vec borilacka vještina koja izgraduje i duh.
Trening oružjem (kobudo)
Ryukyu kobujutsu ili Kobudo kako se vecinom naziva je borilacka vještina korištenja oružija koja potice sa Okinave. Kobudo se trenira sa Karateom. Po Evropi i ostaku svjeta treniranje Kobudoa nije rašireno kao treniranje Karate. Sto ga ne cini manje vrijednim vec cak i važnijim jer poznavanjem Kobudoa, Karate studenti dovode svoje znanja na jedan dublji i veci nivo poznavanja borilackih vještina.
Historija karatea
Okinava je najvece ostrvo Ryu –Kyu arhipelaga i nalazi se na krajnjem jugu Japana. U svojoj ranijoj historiji Ryu-Kyu arhipelag nije bio u sastavu Japanske države vec je imao svoje feudalne gospodare. U doba prije, a i poslije okupacije od strane Japana Ryu – Kyu arhipelag je bio pod kulturnim i ekonomskim uticajem Kine.
Do 1430 arhipelag je bio podjeljen na tri velika feudalna posjeda: južni-Hokutsan , srednji –Nantsan, i sjeverni-Chutsan. Vladari ovih posjeda su vodili medusobnu borbu za prevlast do 1430 godine kada je vladar feuda Chutsan uspio da ostvari konacnu pobjedu nad protivnicima i ujedini kraljevstvo. Za prestonicu je izabrao grad Shuri na jugu Okinave. Ujedinjenje kraljevstva dovelo njegovog razvoja, intenziviraju se trgovacke veze sa Kinom , Japanom , Indijom, i Korejom ,ciji se kulturni uticaji osecaju na Okinavi tog doba ,kao i kulturni uticaj Evrope u nešto kasnijem periodu kada Evropske države uspostavljaju prve diplomatske i trgovacke veze zemljama dalekog istoka. Stanovništvo koje se do tada bavilo uglavnom ribolovom i zemljoradnjom polako pocinje da sve više bavi trgovinom. U naredna dva vjeka na Ryu Kyu arhipelagu se osjeca napredak u svakom pogledu, a grad Naha postaje kulturni i ekonomski centar kraljevstva.
Godine 1609 Satsuma klan iz istoimene oblasti (današnja Kagosima) na celu sa gospodarom Simatsuom okupira Ryu Kyu arhipelag poslije krace i kravave borbe sa mnogo gubitaka na obadvije strane, i primoravaju vladara Haisija da se preda. Odmah po uspostavljanju vlasti Japanci konfiskuju svo oružije, i donose niz zakona kojima se stanovnicima arhipelaga zabranjuje posjedovanje i proizvodnja bilo kakvog oružija. Zabranjeno je bavljene borilackim vještinama u bilo kom obliku. I od tada pa do pocetka XX vjeka borilacke vještine na Okinavi vježbaju se u tajnosti. Mnogi stanovnici Okinave putuju u Kinu i odatle donose nove forme Kineskog boksa , koje kombinuju sa starom vještinom Tode – pretecu današnjeg karatea.
Tri osnovna stila borilacke vjestine sa Okinava dobili su imena po gradovima u kojima su nastali:Naha-te (ime dobio po gradu Naha), Shuri-te (ime dobio po gradu Shuri), i Tomari-te (ime dobio po gradu Tomari). Ovi stilovi nastali su u razlicito vrijeme. Razlikuju u tehnikama i pristupu borbi, i iz njih su kasnije nastali razliciti karate stilovi. Shuri – te i Tomari-te koristi ”prirodne” stavove (Dachi) dok Naha-te koristi dublje stavove. Naha-te je vecim djelom bilo pod uticajem borilackih vještina iz Kine tj moze se reci da skoro u potpunosti potice iz Kine. Shuri-te i Tomari-te prestavljaju izvornu Okinvsku vještinu Tode koja je bila pod uticajem borilackih vještina iz Kine.
Sa ovim su i nastali najraniji stadiji današnjih Karate stilova koji svi na neki nacin vode porijeklo od nekih od ova tri temeljna stila. Pošto se ova vještina u 16-om vijeku trenirala u tajnosti ništa u suštini nije poznato o razvoju karatea ili o njegovim pristalicama. U 17-om vijeku nekolicina majstora su postali slavni i od tog vremena se mogu pratiti ove velike škole preko svojih majstora koji su postali slavni preko usmenih historija i legendi.
Izvor: wikipedia.org
Karate je borilacka vještina porijeklom sa (Okinave) Japana (koja se danas takoder može trenirati i kao sport). U bukvalnom prijevodu sa japanskog jezika na bosanski znaci KARA - prazna (gola), TE - ruka (šaka), DO - put, to jest kako se odbraniti od napadaca golim rukama ( (???:????? - "put prazne ruke"). Nastanak karatea veže se za drijevne borilacke vještine sa dalekog istoka, a obnoviteljom savremenog karatea se smatra japanski profesor Gicin Funakoši.
Treniranje karatea
Karate je poznat kao borilacka vještina koja koristi sve dijelove tijela u borbi. Kod osnovne tehnike uce se pojedinacni udarci, blokovi, stavovi itd. Kate su poseban skup tacno odredjenih pokreta (udaraca, stavova i blokova). Borba (Kumite) moze biti slobodna ili dogovorena (dogovori se koji ce se izvesti udarac, i kojim blokom ce se blokira taj udarac). U vježbanju se primjenjuje makiwara, Hoju undo oprema kao naprimjer chishi, nigiri game itd.
Osnove (kihon)
Kihon (osnova) je jedan od važnijih dijelova u treniranju karatea. U sklopu Kihon se treniraju osnovni stavovi, udarci, blokovi i kihon Kata.
Forme (kate)
Kata sadrži serije tehnika koje poticu od tri glavna izvora sa Okinave tj Shuri-Te, Tomari-Te i Naha-Te. Kate akumuliraju znanje tehnika Karatea. Za svaku katu ima Bunkai ili tehnike koje se sadrže u njima. Mnogo imena Kata su promjenjena pri dolasku iz Japana. Tako da npr. Pinan I - V kate se zovu u Japanu Heian I - V.
Sparing (kumite)
Kumite (borba) je jedan dio karate treninga i sadrži udarce nogom i rukom, a takoder i bacanja. U karateu imamo razne oblike borbi i to jiyu kumite (slobodna borba),ippon-kumite (dogovorena borba), sport kumite (takmicenja prema pravilima WKO svijetske karate organizacije).
Atituda (kokoro)
Pojam Kokoro (?) nalazi se u mnogim borilackim vještinama iz Japana. Kokoro znaci na japanskom srce, duh, osjecaj ili osnova svega. U treniranju karatea nisu samo važne tehnike nego i nacin ophodenja prema drugim ljudima. Poštovanje drugih je veoma važno jer Karate nije samo borilacka vještina poznavanja tehnika tijela vec borilacka vještina koja izgraduje i duh.
Trening oružjem (kobudo)
Ryukyu kobujutsu ili Kobudo kako se vecinom naziva je borilacka vještina korištenja oružija koja potice sa Okinave. Kobudo se trenira sa Karateom. Po Evropi i ostaku svjeta treniranje Kobudoa nije rašireno kao treniranje Karate. Sto ga ne cini manje vrijednim vec cak i važnijim jer poznavanjem Kobudoa, Karate studenti dovode svoje znanja na jedan dublji i veci nivo poznavanja borilackih vještina.
Historija karatea
Okinava je najvece ostrvo Ryu –Kyu arhipelaga i nalazi se na krajnjem jugu Japana. U svojoj ranijoj historiji Ryu-Kyu arhipelag nije bio u sastavu Japanske države vec je imao svoje feudalne gospodare. U doba prije, a i poslije okupacije od strane Japana Ryu – Kyu arhipelag je bio pod kulturnim i ekonomskim uticajem Kine.
Do 1430 arhipelag je bio podjeljen na tri velika feudalna posjeda: južni-Hokutsan , srednji –Nantsan, i sjeverni-Chutsan. Vladari ovih posjeda su vodili medusobnu borbu za prevlast do 1430 godine kada je vladar feuda Chutsan uspio da ostvari konacnu pobjedu nad protivnicima i ujedini kraljevstvo. Za prestonicu je izabrao grad Shuri na jugu Okinave. Ujedinjenje kraljevstva dovelo njegovog razvoja, intenziviraju se trgovacke veze sa Kinom , Japanom , Indijom, i Korejom ,ciji se kulturni uticaji osecaju na Okinavi tog doba ,kao i kulturni uticaj Evrope u nešto kasnijem periodu kada Evropske države uspostavljaju prve diplomatske i trgovacke veze zemljama dalekog istoka. Stanovništvo koje se do tada bavilo uglavnom ribolovom i zemljoradnjom polako pocinje da sve više bavi trgovinom. U naredna dva vjeka na Ryu Kyu arhipelagu se osjeca napredak u svakom pogledu, a grad Naha postaje kulturni i ekonomski centar kraljevstva.
Godine 1609 Satsuma klan iz istoimene oblasti (današnja Kagosima) na celu sa gospodarom Simatsuom okupira Ryu Kyu arhipelag poslije krace i kravave borbe sa mnogo gubitaka na obadvije strane, i primoravaju vladara Haisija da se preda. Odmah po uspostavljanju vlasti Japanci konfiskuju svo oružije, i donose niz zakona kojima se stanovnicima arhipelaga zabranjuje posjedovanje i proizvodnja bilo kakvog oružija. Zabranjeno je bavljene borilackim vještinama u bilo kom obliku. I od tada pa do pocetka XX vjeka borilacke vještine na Okinavi vježbaju se u tajnosti. Mnogi stanovnici Okinave putuju u Kinu i odatle donose nove forme Kineskog boksa , koje kombinuju sa starom vještinom Tode – pretecu današnjeg karatea.
Tri osnovna stila borilacke vjestine sa Okinava dobili su imena po gradovima u kojima su nastali:Naha-te (ime dobio po gradu Naha), Shuri-te (ime dobio po gradu Shuri), i Tomari-te (ime dobio po gradu Tomari). Ovi stilovi nastali su u razlicito vrijeme. Razlikuju u tehnikama i pristupu borbi, i iz njih su kasnije nastali razliciti karate stilovi. Shuri – te i Tomari-te koristi ”prirodne” stavove (Dachi) dok Naha-te koristi dublje stavove. Naha-te je vecim djelom bilo pod uticajem borilackih vještina iz Kine tj moze se reci da skoro u potpunosti potice iz Kine. Shuri-te i Tomari-te prestavljaju izvornu Okinvsku vještinu Tode koja je bila pod uticajem borilackih vještina iz Kine.
Sa ovim su i nastali najraniji stadiji današnjih Karate stilova koji svi na neki nacin vode porijeklo od nekih od ova tri temeljna stila. Pošto se ova vještina u 16-om vijeku trenirala u tajnosti ništa u suštini nije poznato o razvoju karatea ili o njegovim pristalicama. U 17-om vijeku nekolicina majstora su postali slavni i od tog vremena se mogu pratiti ove velike škole preko svojih majstora koji su postali slavni preko usmenih historija i legendi.
Izvor: wikipedia.org